rozwód cywilny

Rozwód cywilny Warszawa

Wielu naszych Klientów korzysta z usług naszej Kancelarii w zakresie prawa kanoniczego. Na tym znamy się najlepiej, w tym się specjalizujemy. Jednak często zdarza się, że nasi Klienci potrzebują również pomocy prawnej z zakresu prawa cywilnego, czy prawa administracyjnego. W odpowiedzi na te potrzeby zapewniamy również Państwu opiekę adwokatów i radców prawnych, którzy w profesjonalny sposób są w stanie Państwa reprezentować przez sądami powszechnymi i urzędami.

Nasza oferta

rozwód z orzeczeniem o winie

Uważasz, że mąż nie zasługuje na rozwód bez orzeczenia o winie, bo się wyprowadził? Żona przyczyniła się do rozkładu pożycia? Podpowiemy, czy warto wystąpić z pozwem z orzeczeniem winy.

Rozwód bez orzekania o winie

Małżonkowie nie chcący długiego postępowania, potrafiący porozumieć się w kwestii opieki nad dziećmi i alimentami, powinni spojrzeć na te rozwiązanie przychylnym okiem.

Alimenty

Mają zaspokoić część usprawiedliwionych potrzeb dziecka. Jakich zażądać skutecznie? Jak je wyliczyć? My to wiemy i z chęcią przekażemy tę wiedzę. Przeprowadzimy wszystkie formalności.

Ustalenie władzy rodzicielskiej

Postępowania dotyczące władzy rodzicielskiej i kontaktów z dziećmi wzbudzają najwięcej emocji, dlatego staramy się prowadzić je z wielkim szacunkiem i troską.

podział majątku

Kwestie finansowe podczas rozwodu często wywołują wiele dodatkowych konfliktów. Przy rzetelnej o dobrej obsłudze prawnej udaje się je skutecznie rozwiązać bez niepotrzebnych sporów.

Opieka naprzemienna

Rodzice małoletnich dogadują się? Możliwa jest już w Polsce pełna opieka naprzemienna. A może dzieci same wolą mieszkać z jednym z rodziców? Możliwości prawnych jest wiele, pomożemy wybrać te najlepsze.

Rozwód cywilny

Przesłanki orzeczenia rozwodu

Rozwód polega na rozwiązaniu przez sąd związku małżeńskiego na żądanie jednego, bądź obojga małżonków. Sąd opiekuńczy, aby orzec o rozwodzie musi ustalić w toku rozprawy głównej, istnienie jednej przesłanki pozytywnej. Jest nią trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Stwierdzony musi zostać również brak zaistnienia którejś z trzech przesłanek negatywnych, tj.:

  • żądanie rozwodu przez małżonka wyłącznie winnego rozkładu pożycia,
  • sprzeczność rozwodu z dobrem wspólnych małoletnich dzieci,
  • sprzeczność z zasadami współżycia społecznego.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego sąd opiekuńczy w pierwszej kolejności bada istnienie przesłanki pozytywnej.

 

Trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego – co to takiego?

Co to jest trwały i zupełny rozkład pożycia? Rozkład ma charakter zupełny, jeżeli ustały więzi fizyczne, duchowe i gospodarcze małżonków. Istnienie chociaż  jednej z nich sprawia, że nie można mówić o pozytywnej przesłance orzeczenia rozwodu. Należy jednak odróżnić zerwanie wspólnego pożycia, od  kwestii wspólnego czy oddzielnego zamieszkania.

Trudności może sprawiać także stwierdzenie przez sąd trwałości rozkładu pożycia. Pojęcie trwałości odnosi się do prognozy co do przyszłości związku, a także czasu pozostawiania przez małżonków w zaniku więzi małżeńskich. Z pewnością rozkład ma charakter trwały, jeżeli małżonkowie pozostają w nowych związkach pozamałżeńskich. Sąd opiekuńczy bierze pod uwagę również upływ czasu od początku ustania więzi, który pozwala domniemywać, że rozpad ma charakter trwały. Sąd opiekuńczy w razie wątpliwości powinien rozstrzygać na  „na korzyść małżeństwa” ( in favorem matrimonii).

Przesłanki negatywne

Powództwo o rozwód może zostać również oddalone, jeśli w danej sprawie wystąpią tzw. przesłanki negatywne.

  1. Z pierwszą sytuacją mamy do czynienia, kiedy Sąd doszedłby do przekonania, że z uwagi na wiek dzieci, ich stopień dojrzałości, stan zdrowia czy inne szczególne okoliczności faktyczne rozwód pociągałby za sobą negatywne konsekwencje dla dobra wspólnych dzieci stron. Podkreślenia wymaga fakt, iż każdy rozwód powołuje negatywne konsekwencje dla dzieci stron, a powołując się na tę przesłankę, należy wykazać na czym polega szczególna sytuacja i dlaczego powinna ona przesądzić o braku rozwodu w konkretnej sprawie.
  2. Kolejną przesłanką negatywną jest sytuacja, w której sąd rodzinny stwierdzi, iż rozwód jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Przykładami takiej sytuacji wskazywanymi w doktrynie i orzecznictwie może być np. ciężka choroba psychiczna lub fizyczna drugiego małżonka. Sąd może wtedy uznać, że orzeczenie rozwodu byłoby niezgodne z zasadami współżycia społecznego, ponieważ na małżonkach ciąży obowiązek wzajemnej opieki i pomocy.
  3. Ostatnia przesłanka polega na tym, iż  małżonek „niewinny” rozpadowi małżeństwa może nie wyrazić zgody na rozwód i tym samym doprowadzić do oddalenia powództwa o rozwód. Należy jednak pamiętać, jego odmowa nie może być sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

 

Co powinien zawiera Pozew rozwodowy ?

Pozew rozwodowy musi spełniać wymogi wynikające z kodeksu postępowania cywilnego dotyczące każdego pisma procesowego, a także informacje niezbędne do wydania przez sąd wyroku rozwodowego określone w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Ponadto, pozew musi zawierać podstawowe dane osobowe obojga małżonków:

  • imię, nazwisko 
  • adres,
  • PESEL (minimum powoda).

Musi zostać skierowany do sądu okręgowego, właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania małżonków, jeżeli chociaż jeden z nich ma tam miejsce zamieszkania lub pobytu. W przypadku gdy, żaden z małżonków nie zamieszkuje ww. okręgu, zasadnym jest skierowanie sprawy do sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego. Jeśli nie można ustalić sądu właściwego dla pozwanego, właściwym staje się w sąd miejsca zamieszkania powoda.

 

Ponadto pozew powinien zawierać dokładnie sprecyzowane nasze żądania. Ustawodawca  umożliwia otrzymanie:

  • rozwodu bez orzekania o winie,
  • rozwodu z winy pozwanego,
  • rozwodu z winy powoda,
  • rozwodu z winy obojga małżonków.

 

Korzystanie ze wspólnego mieszkania

Sąd okręgowy w wyroku może orzec o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania, a także jeśli zachodzą przesłanki ustawowe o eksmisji drugiego małżonka. Ponadto może orzec ewentualnym zgodnym podziale majątku (tylko jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu), a także o alimentach dla któregoś
z małżonków. W przypadku posiadania przez małżonków dzieci – powód może domagać się uregulowania kwestii władzy rodzicielskiej nad potomstwem. Sporządzający pozew powinien  wskazać jakiś konkretny sposób sprawowania władzy nad małoletnimi dziećmi wraz ze wskazaniem ich miejsca zamieszkania, a także realizacji kontaktów małoletnich
z drugim rodzicem. Nadto w treści pozwu powinniśmy wskazać w jakiej wysokości każdy z małżonków będzie obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dzieci.

Pozew rozwodowy – załączniki

Oprócz tego do pozwu o rozwód należy dołączyć akt małżeństwa wraz z aktami urodzenia małoletnich. Składając pozew o rozwód należy wnieść opłatę w wysokości 600 zł. Małżonkowie, których nie stać na uiszczenie opłaty mogą złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Pozew musi zawierać krótkie, ale rzeczowe uzasadnienie poszczególnych żądań powoda. Do pozwu można załączyć dowody, które będą stanowiły poparcie dla naszych twierdzeń i przytoczonych faktów. Sporządzony pozew należy podpisać. Pozew wraz z załącznikami wysyłany jest do sądu w 2 egzemplarzach (dla sądu i drugiej strony).

Obowiązek alimentacyjny

Obowiązek alimentacyjny należy do kategorii stosunków obligacyjnych, które ze względu na swoje źródło należy do zobowiązań prawnorodzinnych. Polega on na czynnościach mających na celu zaspokojenie potrzeb osoby, która sama utrzymać się nie może, a więc na różnorakich świadczeniach. Obejmuje on dostarczanie środków utrzymania, a w razie potrzeby także środków wychowania.

 

Obowiązek alimentacyjny na rzecz dziecka

Rodzice są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych na rzecz dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie wskazuje ram czasowych, do których rodzice powinni dostarczać środków do utrzymania dziecka. Przyjmuje się, że dziecko jest w stanie utrzymać się samodzielnie, gdy jego wiek
i wykształcenie pozwalają mu na samodzielne utrzymanie się. Samodzielność w utrzymaniu się dla każdego dziecka będzie następowała w innym momencie, czy to z momentem zdobycia odpowiedniego zawodu – po szkole zawodowej, czy dopiero z momentem ukończenia studiów dziennych. Rodzice nie są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych na rzecz dziecka wyłącznie w sytuacji, gdy dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Każdy stan faktyczny w sprawie o alimenty należy rozpatrywać w oparciu o zestawienie dwóch pojęć. Pierwsze to usprawiedliwione potrzeby małoletniego, a drugie to możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Usprawiedliwione potrzeby małoletniego zależą od wielu czynników. Należy uwzględnić tu wiek dziecka, jego stan zdrowia, czy zainteresowania. Jeśli chodzi o możliwości zarobkowe zobowiązanego to nie można utożsamiać ich z wykonywaniem aktualnej pracy zarobkowej.  Oznacza to, że brak pracy osoby zobowiązanej, czy też niskie dochody nie muszą ograniczać sądu, co do zasądzanej kwoty. W niektórych wypadkach zobowiązany może dysponować dużymi środkami majątkowymi, pomimo że nie osiąga stałych dochodów na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. Przy ocenie możliwości majątkowych należy w każdym przypadku ustalić najważniejsze składniki majątku zobowiązanego (ruchomości, nieruchomości, środki pieniężne zdeponowane na rachunkach i lokatach bankowych, papiery wartościowe). W toku postępowania sąd może bowiem ustalić, że osoba jest w stanie znaleźć pracę, czy też zarabiać więcej, niż aktualnie uzyskuje.

 

Alimenty między małżonkami 

Zgodnie art. 130 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek alimentacyjny jednego małżonka względem drugiego po rozwiązaniu lub unieważnieniu małżeństwa (także po orzeczeniu separacji) wyprzedza obowiązek alimentacyjny krewnych w linii prostej. Istnienie obowiązku alimentacyjnego między rozwiedzionymi małżonkami zależy od równoczesnego spełnienia dwóch przesłanek. Pierwsza z nich wiąże się z udzieleniem odpowiedzi na pytanie, czy któryś z małżonków, a jeśli tak, to który z nich, ponosi winę rozkładu pożycia. Drugą przesłanką, od której zależy istnienie obowiązku alimentacyjnego między rozwiedzionymi, jest niedostatek po stronie małżonka żądającego dostarczenia mu środków utrzymania.
Pojęcie niedostatku  zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oznacza zarówno brak jakichkolwiek środków utrzymania, jak i sytuację, kiedy uzyskane środki nie wystarczają na pełne zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb (zapewnienie normalnych warunków bytowania, odpowiednich do jego stanu zdrowia i wieku).

Jeżeli jeden z małżonków został uznany wyłącznie winnym rozkładowi pożycia, to jest on obowiązany do alimentacji nie tylko w razie niedostatku drugiej strony, ale również
w przypadku pogorszenia się sytuacji majątkowej swojego małżonka, który w wyniku rozwodu znalazł się w gorszej sytuacji majątkowej niż w trakcie trwania małżeństwa. Orzecznictwo Sądu Najwyższego podkreśla, że zakres świadczenia alimentacyjnego wobec byłego małżonka: „określa z jednej strony stopień pogorszenia się sytuacji materialnej małżonka niewinnego, a z drugiej strony zasady słuszności. Tylko bowiem zasady słuszności mogą w sposób prawidłowy wyważyć rozstrzygnięcie, jaki w konkretnej sprawie zakres przyczynienia się małżonka winnego może być uznany za odpowiedni”. Należy podkreślić, iż obowiązek alimentacyjny pomiędzy rozwiedzionymi małżonkami wygasa po zawarciu przez małżonka uprawnionego do alimentów nowego związku małżeńskiego. Ponadto, gdy zobowiązanym do alimentów jest małżonek, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia (w przypadku orzeczenia rozwodu bez orzekania o winie) wygasa po upływie lat 5 od dnia rozwodu. Sąd może przedłużyć ten termin w razie zaistnienia wyjątkowych okoliczności. Swoje roszczenie o alimenty małżonek może zgłosić w trakcie postępowania rozwodowego (właściwym wtedy będzie sąd okręgowy), a także po jego zakończeniu (wtedy właściwym sądem będzie sąd rejonowy miejsca zamieszkania uprawnionego lub pozwanego).

Gdzie złożyć pozew rozwodowy

Każda sprawa musi być skierowana do właściwego, konkretnego sądu. W przeciwnym wypadku sprawa nie zostanie w ogóle przyjęta. W Polsce istnieją dwa rodzaje właściwośći: rzeczowa oraz miejscowa. Dodatkowo obok dwóch podstawowych właściwości, wyróżnia się właściwość funkcjonalną (instancyjną), która jest odmianą właściwości rzeczowej. W kwestii rozwodu cywilnego właściwość sądu wskazują konkretne przepisy kodeksu postępowania cywilnego.

Właściwość rzeczowa

Polega na podziale spraw pomiędzy sądy różnego rodzaju rozpoznające sprawy w I instancji. Zgodnie z art. 17 pkt 1 KPC sądem właściwym rzeczowo do rozpoznania spraw rozwodowych jest sąd okręgowy. Art. 17 pkt 1 Kodeksu Postępowania Cywilnego stanowi, iż do właściwości sądów okręgowych należą sprawy: o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe oprócz spraw o ustalenie lub zaprzeczenie pochodzenia dziecka, o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa oraz o rozwiązanie przysposobienia.

Właściwość miejscowa 

To inaczej zasięg terytorialny danego sądu. Innymi słowy właściwość ta pozwala ustalić, który sąd jest uprawniony do rozpoznania sprawy ze względu na swoje położenie terytorialne. Powództwo w sprawach rozwodowych wytacza się przed sąd, gdzie małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania.

W art. 27§2 Kodeksu Postępowania Cywilnego, czytamy, iż miejsce zamieszkania ustala się według przepisów Kodeksu Cywilnego.

Art. 25 Kodeksu Cywilnego jednoznacznie wskazuje, iż miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jeśli małżonkowie nie mieszkają już razem, sądem właściwym będzie sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej. Gdyby nie udało się ustalić miejsca zamieszkania osoby pozwanej, sądem właściwym będzie sąd miejsca zamieszkania osoby, która o rozwód wnosi, czyli powoda. Podstawą prawną w tym przypadku jest art. 41 KPC, który wskazuje, iż powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.

Właściwość funkcjonalna

Oprócz właściwości rzeczowej oraz miejscowej wyróżniamy właściwość funkcjonalną, czyli instancyjną. Art. 176 Konstytucji RP zaznacza, iż postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne. Oznacza to, iż w postępowaniu cywilnym, sądem I instancji będzie sąd rejonowy lub sąd okręgowy. Sądem II instancji dla sądu rejonowego jako sądu pierwszo-instancyjnego, będzie sąd okręgowy. Dla sądu okręgowego jako sądu pierwszo-instancyjnego – sąd apelacyjny.

 

Nasi adwokaci pracują najczęściej w Sądzie Okręgowym w Warszawie oraz Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga. Poza tym działają również przy innych Sądach Okręgowych m.in.:

  • Lublin 
  • Bydgoszcz 
  • Kraków 
  • Łódź 
  • Gdańsk
  • Grudziądz

 

 

Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie
al. Solidarności 127
00-898 Warszawa

Okręg ten obejmuje następujące miasta:

  • Warszawa (Praga Północ, Praga Południe, Targówek, Białołęka),
  • Otwock (Józefów, Karczew, Celestynów, Wiązowna),
  • Wołomin (Marki, Ząbki, Zielonka, Radzymin, Tłuszcz, Dąbrówka, Klembów),
  • Legionowo( Serock, Jabłonna, Nieporęt, Wieliszew)
  • Nowy Dwór Mazowiecki (Nasielsk, Zakroczym, Czosnów, Pomiechówek)

 

Sąd Okręgowy w Warszawie
al. „Solidarności” 127
00-898 Warszawa 

Okręg ten obejmuje następujące miasta:

  • Warszawa (Mokotów, Ochota, Ursus, Ursynów, Włochy, Śródmieście, Bemowo, Wola, Bielany Żoliborz),
  • Grodzisk Mazowiecki,
  • Piaseczno,
  • Pruszków,
  • Łomianki
CO POWINIEN ZAWIERAĆ POZEW ROZWODOWY - JAK GO PRAWIDŁOWO PRZYGOTOWAĆ?

Pozew rozwodowy to pismo procesowe, którego zredagowanie jest niezbędne do rozpoczęcia procesu o rozwód. Formalne wymagania sporządzenia pozwu można odnaleźć w art. 187 Kodeksu postępowania cywilnego, który określa jakie elementy powinno zawierać takie pismo.

Przed wszystkim pozew o rozwód powinien zawierać:

  • Miejscowość oraz datę złożenia pisma;
  • Oznaczenie sądu okręgowego do którego kierujemy pismo;

Właściwym sądem będzie ten, na którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli chociaż jeden z małżonków ma tam obecnie miejsce zamieszkania lub pobytu. Jeżeli żaden z nich nie przebywa już na tym okręgu, wówczas właściwym staje się sąd miejsca zamieszkania pozwanego. Jeżeli strona składająca pozew nie jest w stanie tego ustalić, wtedy należy skierować pismo do sądu okręgowego miejsca zamieszkania powoda.

  • Dane osobowe stron:
  • imię i nazwisko;
  • adres miejsca zamieszkania stron;
  • numer PESEL – przynajmniej strony powodowej.
  • Nagłówek – w tytule należy umieścić oznaczenie „Pozew o rozwód”;
  • Określenie czego żądamy. Możemy domagać się rozwiązania małżeństwa przez rozwód:
  • bez orzekania o winie;
  • z winy strony pozwanej;
  • z winy strony powodowej;
  • z winy obydwojga małżonków.
  • Uzasadnienie oraz wskazanie dowodów, które chcemy przedstawić w sprawie;
  • Informacja czy małżonkowie podjęli próbę mediacji bądź innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu. Jeżeli strony nie podjęły takich prób należy wyjaśnić, dlaczego;
  • Podpis strony składającej pozew;
  • Lista załączników – odpis skrócony aktu małżeństwa, a jeżeli strony posiadają niepełnoletnie dzieci – odpis skrócony aktu urodzenia każdego dziecka. Dokumentami, które mogą okazać się pomocne w sprawie są zaświadczenie o zarobkach małżonków oraz dokumenty, które będą potwierdzeniem przytoczonych w pozwie argumentów np. korespondencja prywatna, zdjęcia czy rachunki. Opłata sądowa za wniesienie pozwu rozwodowego wynosi 600 zł. Kwotę należy uiścić na rachunek bankowy właściwego sądu, a do pozwu dołączyć potwierdzenie wykonania przelewu.

 

Powyżej zostały przedstawione formalne wymagania, które musi spełniać pozew o rozwód. Teraz przejdźmy do kwestii merytorycznych i uzasadnienia pozwu. Jest to jeden
z istotniejszych elementów pisma, w którym należy wyjaśnić, dlaczego doszło do zupełnego
i trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego. Takie potwierdzenie powinno być poparte rzeczową argumentacją. Samo stwierdzenie „zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego” nie wystarczy. Wszystko trzeba opisać w sposób wyczerpujący choć zwięzły. Oprócz tego należy wyraźnie wskazać, że ustały wszystkie więzi – uczuciowa, gospodarcza oraz fizyczna, a powrót do siebie małżonków jest niemożliwy. Pozew o rozwód nie może być pismem emocjonalnym – za to powinien być jasny oraz klarowny.

W przypadku rozwodu bez orzekania o winie wszelkie kwestie dotyczące alimentów na małoletnie dzieci oraz opieki nad nimi, zamieszkanie czy podział majątku są regulowane między współmałżonkami. Mimo wszystko w pozwie powinna znaleźć się informacja, że strony samodzielnie rozwiązały te kwestie.

 

Nieco inaczej wygląda kwestia redagowania pozwu z orzekaniem winy jednej ze stron. W tym przypadku należy wyraźnie zaznaczyć, który z małżonków jest winny rozpadu małżeństwa. Nadto na etapie redagowania pozwu podać świadków, którzy potwierdzą nasze argumenty,
a także dołączyć mocne dowody potwierdzające winę jednej ze stron np. kopie e mail, sms, listy prywatne, filmy, zdjęcia czy dokumentację medyczną. Jeżeli zdecydujemy się na rozwód z orzekaniem o winie – to sąd rozstrzygnie wszelkie kwestie związane z alimentami na małoletnie dzieci, opieką nad potomstwem, alimentami na małżonka czy eksmisją.

 

Zredagowanie pozwu o rozwód, który nie zostanie odrzucony przez sąd nie jest łatwym zadaniem. Aby zaoszczędzić sobie nerwów warto to zadanie powierzyć specjalistom, którzy zajmą się kompleksowym przygotowaniem dokumentów.

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO ROZWODU – CO MUSISZ POSIADAĆ ZANIM WYSTĄPISZ O ROZWÓD?

Rozpad małżeństwa to bez wątpienia jedna z trudniejszych sytuacji z jaką mogą spotkać się małżonkowie. To wydarzenie ciężkie przede wszystkim pod względem emocjonalnym. Koniec pewnego rozdziału w życiu wymusza kolejne zmiany, dlatego też jeden z małżonków bądź obydwoje podejmują decyzję o rozwodzie.

Rozwód oprócz tego, ze jest bolesnym wydarzeniem może być także procesem długotrwałym ze względu na rozpad rodziny i kwestie majątkowe. Aby jak najlepiej przejść przez proces cywilny warto się do niego odpowiednio przygotować – nie tylko psychicznie, ale także merytorycznie. To przede wszystkim pozwoli uniknąć zbędnego stresu. Od czego zacząć?

Podczas rozwodu cywilnego należy wykazać, że nastąpił trwały (nie ma możliwości powrotu do siebie małżonków) i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego (ustanie więzi uczuciowej, gospodarczej oraz fizycznej). Warto mieć na uwadze wszystkie okoliczności z życia małżeńskiego – pomocne może okazać się ich spisanie – bowiem posłużą do tego, aby odpowiednio uzasadnić pozew rozwodowy.

Zanim przejdziemy do redagowania pozwu rozwodowego należy zastanowić się, czy chcemy wnosić o rozwód bez orzekania o winie czy z wykazywaniem winy jednego z małżonków. Pierwsza opcja jest na pewno szybsza i w zasadzie łatwiejsza (większość spraw bez orzekania o winie zamyka się podczas jednej rozprawy). Należy mieć jednak na uwadze, że rozwód bez orzekania o winie jest możliwy tylko wtedy, jeżeli obydwie strony wyrażą na to zgodę. Tak samo wygląda sprawa dotycząca dzieci – opieki, alimentów i ich miejsca zamieszkania. Sąd jest w stanie rozstrzygnąć tę kwestię tylko w momencie, gdy małżonkowie mają zgodne
i wzajemne ustalenia.

Przygotowanie się do rozwodu z orzekaniem winy jednego z małżonków jest na pewno bardziej czasochłonne (jak i sam proces, który może trwać nawet dwa lata). W tym przypadku strona musi zebrać twarde dowody na potwierdzenie winy współmałżonka. To na powodzie spoczywa obowiązek udowodnienia wysnuwanych twierdzeń, a więc jeżeli chcesz wykazać, że współmałżonek Cię zdradzał – pokaż w sądzie niezbite dowody potwierdzające jego niewierność. Rozwód z orzekaniem o winie niesie za sobą konsekwencje – małżonek winny za rozpad małżeństwa ma obowiązek płacenia alimentów na drugiego małżonka. Warto mieć na uwadze, aby kolokwialnie mówiąc nie znaleźć się w tarapatach.

Jakie dowody mogą okazać się pomocne przy wykazywaniu winy jednego z małżonków? Tak naprawdę wszystkie, które potwierdzą, że to przez tego współmałżonka ustała wieź uczuciowa, gospodarcza oraz fizyczna. Mogą to być kopie wiadomości SMS, e – mail, nagrania audio,

nagrania video, kopie prywatnych wiadomości na komunikatorach internetowych, dokumentacja medyczna, wyciągi z konta bankowego, bilingi telefoniczne czy w końcu zeznania świadków (rodziny, przyjaciół, znajomych, sąsiadów). Coraz częściej także strony decyduje się na skorzystanie z usług prywatnego detektywa. Wywiad detektywistyczny jest kolejnym dowodem w sprawie, a detektyw może być cennym świadkiem podczas procesu.

Wszystkie dowody, o których powyżej należy zgromadzić jeszcze przed rozpoczęciem rozwodu cywilnego.

 

Obligatoryjnie do pozwu rozwodowego należy dołączyć:

  • akt małżeństwa:
  • akt urodzenia wspólnych nieletnich dzieci.

Te dokumenty także należy przygotować odpowiednio wcześniej.

 

Ostatnią kwestią, nad którą warto się zastanowić jest skorzystanie z pomocy prawnika. Czy warto? Na pewno pomoc specjalisty jest w stanie przynieść nam wiele korzyści. O ile łatwiejsze sprawy rozwodowe można załatwiać bez jego udziału, tak już podczas rozwodu z orzekaniem o winie polecam skorzystać z usług adwokata, który poprowadzi nas przez cały proces.

CO TO JEST OPIEKA NAPRZEMIENNA? – WADY I ZALETY

Rozwód nigdy nie jest łatwym doświadczeniem. Sytuacja robi się jeszcze bardziej skomplikowana oraz stresująca, gdy małżonkowie posiadają małoletnie dziecko bądź dzieci, które także są dotknięte konsekwencjami rozpadu małżeństwa. Problematyczna zaczyna robić się przede wszystkim kwestia jak podzielić opiekę nad potomstwem, aby dziecko jak najmniej odczuło, że rodzice nie są już razem. Coraz popularniejszym rozwiązaniem, z którego korzystają małżonkowie jest tzw. opieka naprzemienna. Co należy przez to rozumieć? Jakie są jej wady i zalety? O tym poniżej.

Opieka naprzemienna to nic innego jak sprawowanie opieki nad dzieckiem przez rodziców w równym zakresie (czasami zdarza się także podział 60%-40%) w pewnych powtarzających się cyklach. Najczęściej zmiana następuje po jednym lub dwóch tygodniach. W praktyce wygląda to tak, że potomstwo ma dwa domy – jeden
u mamy, a drugi u taty.

Opieka naprzemienna nie została uregulowana w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Sąd może przyznać władzę rodzicielską nad dzieckiem obojgu rodzicom, gdy małżonkowie złożą zgodny wniosek. Aby sąd orzekł o naprzemiennej opiece rodzice muszą podpisać
i przedstawić plan wychowawczy. Najlepszym wyjściem jest udanie się do mediatora
i wypracowanie ugody, która będzie satysfakcjonująca dla obydwu stron i przede wszystkim niekrzywdząca dla dziecka. Współpraca małżonków i umiejętność dojścia do porozumienia jest tutaj bardzo ważnym elementem. Po mediacjach i wypracowanej ugodzie sąd jedynie zatwierdza porozumienie i wydaje orzeczenie, które jest zgodne z wnioskami stron. Warto mieć również na uwadze jeszcze jeden aspekt. Jeżeli rodzice nie mieszkają
w bliskiej odległości od siebie (chodzi o możliwość uczęszczania dziecka do jednego przedszkola/szkoły) sąd nie zgodzi się na takie rozwiązanie.

Z uwagi na fakt, że opieka naprzemienna nie jest regulowana przepisami prawa, sądy nie narzucają jej małżonkom. Jeżeli Ci nie przedstawią porozumienia, sędziowie nie zaproponują takiego rozwiązania.

A jak wygląda kwestia alimentów? Te także są regulowane w porozumieniu. Co do zasady rodzice ponoszą je w równych częściach – nie precyzując wysokości. Jeżeli między małżonkami jest duża dysproporcja w zarobkach – alimenty płaci zamożniejszy z nich.

Teraz przejdźmy do zalet i wad opieki naprzemiennej. Wśród tych pierwszych należy przede wszystkim wymienić:

  • korzystny wpływ na psychikę i samoocenę dziecka, które w takim samym zakresie rozwija więź z każdym z rodziców;
  • łatwiejsza droga do egzekwowania alimentów;
  • wspólna odpowiedzialność rodziców i pełna możliwość decydowania o swoich pociechach.

Jeżeli chodzi o wady:

  • brak uregulowania opieki naprzemiennej przepisami prawa powoduje, że nie zawsze -pomimo chęci – jest możliwość jej orzeczenia przez sąd;
  • opieka naprzemienna jest niemożliwa w przypadku zamieszkiwania małżonków
    w dużych odległościach.

 

Dopóki opieka naprzemienna nie zostanie uregulowana w kodeksie nie ma możliwości, aby sąd orzekł ją z urzędu. Wszystkim zainteresowanym takim rozwiązaniem polecam wypracowanie wspólnego porozumienia z pomocą mediatora. Dopiero na podstawie ugody można się starać o opiekę naprzemienną przed sądem.